عظيمه كه به آن قايم مىشود فرايض در آن حال كه مذكور شد . - يعنى ، حال مداهنه و ترك فريضهء امر به معروف و نهى از منكر . - غضب مىكند خداى عز و جلّ بر ايشان . پس ، شامل نيك و بد ايشان مىشود عذاب الهى . پس ، هلاك مىشوند ابرار و نيكوكاران در دار فاجران ، و كوچكان در دار بزرگان . به درستى كه امر به معروف و نهى از منكر راه پيغمبران و منهاج صالحان است . فريضه‌اى است عظيمه كه به آن قايم مىشود فرايض و امن مىشود راهها و حلال مىشود كسبها و ردّ مىشود مظلمه‌ها و معمور مىگردد زمين و داد خواسته مىشود از دشمنان و مستقيم مىشود امر . پس ، انكار كنيد بد را به دلها ، و تلفّظ كنيد آن را به زبانها ، و بزنيد آن را بر پيشانيهاى بدكاران ، و مترسيد در راه خدا از ملامت هيچ ملامت‌كننده . پس ، اگر بدان پند پذيرند و به حقّ بازگشت كنند ، بر ايشان راهى نيست . يعنى ، كسى را نمىرسد كه به ايشان آزارى رساند يا بر ايشان سخنى داشته باشد . إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ وَ يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ « 1 » . يعنى : « راهى نيست الّا بر آن كسان كه بر مردم ظلم مىكنند و در زمين بغى و تعدّى مىنمايند به غير حقّ . آن جماعت از جهت ايشان است عذاب اليم . » پس ، فرمود : « و در آن حال مجاهده كنيد با ايشان به ابدان خود ، و بغض داشته باشيد با ايشان به دلهاى خود ، بىآنكه در اين طلب سلطنت بر ايشان « 2 » زيادتى كنيد و طلب و خواهش مالى كنيد ، و نه آنكه به سبب ظلم خواهش ظفرى كنيد تا آنكه ايشان رجوع كنند به امر خدا و بروند بر طاعت خدا . » فرمود كه ، وحى فرستاد خداى عز و جلّ به شعيب پيغمبر - على نبيّنا و عليه السّلام - كه ، « به درستى كه من عذاب مىكنم از قوم تو صد هزار نفس را ؛ چهل هزار از اشرار و شصت هزار از اخيار ايشان . » گفتند : « يا رب ! اين بدان را سبب عذاب معلوم است . سبب عذاب اخيار چيست ؟ » وحى فرستاد خداى عز و جلّ به او كه ، آن جماعت مداهنه كرده‌اند با اهل معاصى و غضب نكرده‌اند به‌واسطهء غضب من . و از حضرت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله منقول است كه فرموده : « هركه طلب خشنودى مردم كند به آنچه باعث سخط الهى شود ، حمدكنندهء او از مردم ذم‌كنندهء او خواهد شد . و هر

--> ( 1 ) . شورى : 42 . ( 2 ) . بعد از « ايشان » كلمهء « و » حذف شد .